تولد
لحظه ها ميگذرند
و روزها را خاكستر ميكنند
و من در گرد وغبار اين ثانيه ها ميدوم
به دنبال چه ؟؟؟نميدانم
هراسانم.....
از آنكه فصل ها پوست بيندازند
و من هنوز در كالبد خويش بمانم
شايد خياليس پس بيهوده
كه رسيده باشم به آنچه خواسته ام...
به آنچه بايد ميرسيدم...
و به آنچه كه لياقت رسيدن به آن را داشته ام...
تشنه لبم...
دروغ است اگر بگويم به جرعه اي بيش نيازمند نيستم
دريا ميخواهم به وسعت آفاق
... به وسعت دريا
يكسال ديگر از جواني ام گذشت...در شب تولد خويش سخت در انديشه فردايم...در تب وتاب سفر...در تلاش براي تحقق هزاران آرزو...من هميشه پراميدم...هميشه صبور ...
ღ♥ღ